Teknolojik gelişmeler ve elektronik cihaz kullanımındaki artış, küresel ölçekte (Kundu ve ark., 2024) ve Türkiye’de (Umut & Mutlutürk, 2023) sedanter yaşam tarzını yaygınlaştırmıştır. Artan ekran süreleri fiziksel aktivitede belirgin düşüşlere neden olmakta (DeSmet ve ark., 2014; Webster ve ark., 2019), çocukluk çağı obezitesi, Tip 2 diyabet ve kardiyovasküler komplikasyon risklerini artırmaktadır (Sahoo ve ark., 2015; World Obesity Federation, 2023). Ayrıca hareketsizlik, beden memnuniyetsizliği, psikolojik sıkıntı ve yeme bozuklukları ile doğrudan ilişkilidir (Cena ve ark., 2022; Levinson ve ark., 2024).

Dünya Sağlık Örgütü (2019) çocuklara günde en az 60 dakika orta-şiddetli aktivite önerirken, ergenlerin yalnızca %26’sı bu kurala uymaktadır (Jerome ve ark., 2022). Türkiye’de ise bireylerin %71,9’u düzenli fiziksel aktiviteden uzaktır; hareketsizlik oranı genç kadınlarda %72,5’e ulaşmaktadır (T.C. Sağlık Bakanlığı, 2025). Bu noktada uzun süreli cihaz kullanımının azaltılması ve doğru beslenme alışkanlıklarının kazanılması kritik öneme sahiptir (Li ve ark., 2023; Benvenuti ve ark., 2024; Ueda Yamaguchi ve ark., 2025).

Düzenli fiziksel aktivite, kardiyovasküler uygunluğu geliştirmenin yanı sıra çocuklarda benlik saygısı, öz-yeterlik ve psikolojik dayanıklılığı   arttyırıcı etki yapmaktadır (Fu ve ark., 2025; Ispas ve ark., 2025). Üstelik sedanter yaşamdan aktif duruma geçiş, yıllık sağlık harcamalarını engelli olmayan bireylerde 393,34 ABD dolarına kadar düşürerek ekonomik yükü hafifletmektedir (Xu ve ark., 2018).

Türkiye Obezite ile Mücadele Programı ve Ulusal Eylem Planı’nı (T.C. Sağlık Bakanlığı, 2025; Umut & Mutlutürk, 2025) destekleyen TÜBİTAK projemiz, toplum temelli fiziksel aktivite olanaklarının geliştirilmesi, katılım önündeki engellerin kaldırılması ve geleceğe yönelik sürdürülebilir politikaların oluşturulmasını amaçlamaktadır.